W dniu 18 marca 2006 klasa VII i VIII Szkoły Jezyka Polskiego im. Jana Pawła II w Bostonie, przy parafii Matki Bożej Czestochowskiej odbyły lekcję Historii w parku „Boston Common”, przy miejscu w którym przez 23 lata stała rzeźba – pomnik o nazwie „Partyzanci”. Równo dwa miesiące temu, 18 stycznia pomnik stąd wywieziono. Autorem „Partyzantów” jest znany w USA miedzy innymi z pomników ofiar Katynia, polski emigrant, rzeźbiarz Andrzej Pityński. Pięciu jeźdźców na koniach to autentyczni, żywi partyzanci, są nimi ojciec i wuj rzeźbiarza oraz pozostałych trzech z tego samego odziału. Autor wymienia ich w następujący sposób:

 

   Szereg prawy: 1/ "Wołyniak", kapitan NOW-AK, NZW, Józef Zadzierski z Warszawy. Urodzony na Wołyniu. W Grudniu 31, 1946r. aby ratowac odzial odebral sobie życie strzałem w głowe, gangrena prawej ręki po postrzale UB, była nie leczona. 2/"Majka", kapitan NOW-AK, NZW, Stanisław Pelczer, zamordowany przez UB, "w wypadku samochodowym". 3/ "Kula" porucznik NOW-AK, NZW, Aleksander Pityński, moj Ojciec, torturowany na UB w Nisku, w czasie stanu wojennego siedzial w Zależu.

Szereg lewy: 4/"Pułkownik" , porucznik NOW-AK, NZW, Michał Krupa, mój wujek, aresztowany w obławie w Lutym 1959 roku - "Ostatni Mohikanin" jak pisali komuniści. 5/"Garbaty" poruczni NOW-AK, NZW, Adam Kusz, zginął w 1950 roku w obławie UB i KBW w Lasach Janowskich. **

    Przez cały okres Polski pod wpływami komunistycznej Rosji partyzantów tych określano jako bandytów zbuntownych przeciwko „władzy ludowej” i tak pisano o nich w szkolnych podręcznikach. Większość z nich ginęła lub umierała jako beznadziejni potępieńcy wśród szykanów władzy i publicznej dezaprobaty zmanipulowanego społeczeństwa. Trzeba było dziesiątek lat aby przywrócić im cześć prawdziwych obrońców praw człowieka do wolności i prawdy.

 

    Przywrócenie chwały partyzanom - Polakom zbiega się jednak  z obelżywym traktowaniem świadectwa pamieci o nich w Bostonie, stolicy Massachusetts i Nowej Anglii. Smutniejsze jest to tym bardziej, że ludzie którzy tego dokonują, zdają się nie pamiętać amerykańskiej historii walki o wyzwolenie kolonistów spod panowania brytyjskiego króla. Walka ta miała także charakter partyzancki. Dziś w Bostonie ( w marcu 2006) symbol walki partyzanckiej o wolność naszą i waszą stoi za płotem zwieńczonym kolczastym drutem. Zadziwiająca, jakby mistyczna, jest ta symbolika, w dramatyczny  sposób kojarząca się z koroną cierniową. Trudno uwierzyć, że stało się tak za sprawą przypadku. Sam autor rzeźby stwierdza, że komponował jej kształt na bazie dwóch linii. Pozioma linia reprezentuje ludzki los pełen prawdziej udreki, bólu i upodlenia, przygotowany dla tych którzy postanawiają pozostać wierni drodze prawdy. Prawda towarzyszy partyzantom ze swym wertykalnym porządkiem, pionową linia kopii, albo lanc, które zdają sie jakby podtrzymywać śmiertelnie znużonych jeźdźców. Jest to w ten sposob „Znak Sprzeciwu”, tak jak go znamy z książki Jana Pawła II pod tym tytułem, jest to znak krzyża. Te lance trzeba było odciąć aby ułatwić transport „Partyzantow”. Czyż trzeba wiecej?

 

    Zdaje się jakby dokonano właśnie świętokradztwa. W tym słowie nie ma tu nic z przesady, gdyż prawda okupiona ludzkim życiem i cierpieniem nabiera charakteru świetości i ze względu na to powinna być odpowiednio traktowana. W przeciwnym razie ocieramy się o barbarzyństwo. Aktu takiego dokonano w Bostonie 18 stycznia 2006.

 

Nie dajmy się oszukać, to nie prawda, że Amerykanie muszą być karmieni papką z McDonalda, Disneyland i Hollywood. Jesteśmy Amerykanami od wielu lat, kochamy ten kraj i jego ludzi tak jak kraj z którego wyszliśmy aby tutaj dzielić się prawdą z innymi. Iść razem do źródła nie jest łatwe, ale dziś wiemy lepiej niż wczoraj, że rzeczy łatwe nie mogą być prawdziwe.

 

**Pan Andrzej Pityński mieszka obecnie w Nowym Jorku, jednak na prośbę organizatorów protestu i demonstracji Polonii w Bostonie 5 marca 2006 stawił sie do pomocy bez najmniejszego wahania. Na internecine udostepnia nam pełna historię i genezę powstania “Partyzantów”.