Felieton

<body topmargin=0 leftmargin=0 marginheight=0 marginwidth=0> <table cellpadding=0 cellspacing=0 border=0 height="100%"><tr> <td valign="top" width=180 BGCOLOR="#996600" TEXT="#080000"> <bR> <div> <IMG SRC="00664860.jpg" border=0 width="100" height="134" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> <div> <A HREF="http://www.polboston.com" TARGET="_top" TITLE="http://www.polboston.com"><B>PolBoston.com</B></A></div> <div> <A HREF="http://www.viapolonia.net/bostonpl/jak_na_spowiedzi.htm" TARGET="_top" TITLE="http://www.viapolonia.net/bostonpl/jak_n"><B>Nasza Parafia</B></A></div> </td> <td valign="top" width="100%" BGCOLOR="#FFFFFF" TEXT="#080000"> <div> <FONT SIZE="3" COLOR="#000000" FACE="Arial" ><I><B>Z Warszawy do Bostonu</B></I></FONT><FONT SIZE="1" COLOR="#000000" FACE="Arial" >    |   </FONT><B>  </B><A HREF="http://www.PolBoston.com" TARGET="_top" TITLE="http://www.PolBoston.com"><B>PolBoston.com</B></A></div> <bR> <bR> <bR> <bR> <div>  <head> <meta http-equiv=Content-Type content="text/html; charset=windows-1252"> <link rel=Original-File href="file:///J:/uliczka%20z%20Warszawy%20do%20Bostonu.doc"> <meta name=ProgId content=Word.Document> <meta name=Generator content="Microsoft Word 9"> <meta name=Originator content="Microsoft Word 9"> <link rel=File-List href="./uliczka%20z%20Warszawy%20do%20Bostonu_files/filelist.xml">  <style>  </style>  </head> <body lang=EN-US link=blue vlink=purple style='tab-interval:.5in'> <div class=Section1> <p class=MsoNormal style='text-align:justify'><b style='mso-bidi-font-weight: normal'><span lang=PL style='mso-ansi-language:PL'>Franciszkańska, ślepa uliczka z Warszawy do Bostonu.<o:p></o:p></span></b></p> <p style='text-align:justify'><span style='font-size:10.0pt;font-family:Arial'><![if !supportEmptyParas]> <![endif]><o:p></o:p></span></p> <p style='text-align:justify'><span lang=PL style='font-size:10.0pt;font-family: Arial;mso-ansi-language:PL'><![if !supportEmptyParas]> <![endif]><o:p></o:p></span></p> <p style='text-align:justify'><i><span lang=PL style='font-size:10.0pt; font-family:Arial;mso-ansi-language:PL'>"Aby pozostać człowiekiem wolnym (...), trzeba żyć w prawdzie. Życie w prawdzie to dawanie świadectwa na zewnątrz, to przyznawanie się do niej i upominanie się o nią w każdej sytuacji. Prawda jest niezmienna. Prawdy nie da się zniszczyć taką czy inną decyzją, taką czy inną ustawą. Na tym polega w zasadzie nasza niewola, że poddajemy się panowaniu kłamstwa, że go nie demaskujemy i nie protestujemy przeciw niemu na co dzień. Nie prostujemy go, milczymy lub udajemy, że w nie wierzymy. Żyjemy wtedy w zakłamaniu. Odważne świadczenie prawdy jest drogą prowadzącą bezpośrednio do wolności."</span></i><span lang=PL style='font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-ansi-language:PL'>  Ks. Popieluszko, Warszawa 1982<o:p></o:p></span></p> <p style='text-align:justify'><span lang=PL style='font-size:10.0pt;font-family: Arial;mso-ansi-language:PL'> <o:p></o:p></span></p> <p class=MsoNormal style='text-align:justify'><span lang=PL style='mso-ansi-language: PL'><span style="mso-spacerun: yes"> </span>Oznaką zwycięstwa zła jest stan kiedy wydaje się jego ofiarom, że prawda jest gorsza od samego zła. W grudniu 2006 roku członkowie rady parafialnej przy kościele pod wezwaniem M. B. Częstochowskiej w Bostonie dowiedzieli się z listu poprzednika obecnego warszawskiego prowincjała franciszkanów że:<o:p></o:p></span></p> <p class=MsoBodyText><span lang=PL>„...o. Mirosław P. (...) dokonał nadużyć finansowych na kwotę ok. 200 000 PLN (70 tys. USD), tym samym jawnie łamiąc ślub ubóstwa i posłuszeństwa. Wobec oczywistych i rzetelnych dowodów przedstawionych mu przez Radę Prowincjalną nie przyznał się jednak do wspomnianych nadużyć, ... „</span></p> <p class=MsoNormal style='text-align:justify'><span lang=PL style='mso-ansi-language: PL'><span style="mso-spacerun: yes"> </span>W konsekwencji musiał opuścić swoje probostwo w Bostonie i dobrze by było gdyby to był akord końcowy piosenki o ludzkim błądzeniu, nikt wszak nie jest wolny od słabości. Niestety w życiu jest inaczej niż w piosenkach. Dalsza część zakonno-parafialnej afery nastąpiła dwa lata później. O. Mirosław P. nie został bowiem pokarany tak jak kiedyś jego poprzednik, banicją z Ameryki. Pomimo łamania zakonnych reguł otrzymał ciepłą posadkę wikariusza w jednej z nowojorskich parafii. Ba, zyskał uznanie wśród otaczającej go zakonej braci. A już całkowicie odrosły mu skrzydła po zmianie na stanowisku prowincjała. Nowy prowincjał, o. Mirosław Bartos, to dawny serdeczny znajomy. On zabierał kiedyś nieszczęśnika z Bostonu, starając się zamieść co tylko się dało pod dywanik nietykalności „Sługi Kościoła”. Wiadomość o przewinach przemilczano w parafii, szkoda wielka, według prowincjała, że wogóle rada parafialna dowiedziała się z kim miała do czynienia. Jakimś dziwnym zbiegiem okolicznosci list poprzedniego prowincjała o. Grzegorza Bartosika zaginął. Niestety -<span style="mso-spacerun: yes"> </span>zachowały się kopie.<o:p></o:p></span></p> <p class=MsoNormal style='text-align:justify'><span lang=PL style='mso-ansi-language: PL'><span style="mso-spacerun: yes"> </span>Zło potrzebuje czasu i skrytości aby przepoczwarzyć się w nową postać, i znienacka okazć naiwnym<span style="mso-spacerun: yes"> </span>nowy „dorodniejszy” kształt. Tak wiec, po dwóch latach, przepowiednie o. Mirosława P. spełniły się<span style="mso-spacerun: yes"> </span>i o. prowicjał Grzegorz Bartosik, który napisał cytowany wyżej list, zastąpiony został na początku bieżącego roku przez o. Mirosława Bartosa. Teraz<span style="mso-spacerun: yes"> </span>wypadki potoczyły się już wartko. W większości zaskoczeni (nie wszyscy!) parafianie w bostońskiej Our Lady of Częstochowa otrzymują złowrogą wieść z nieoficjalnego źródła. A jakże, oficjalnie nikt nie uważa za stosowne o czymkolwiek uprzedzać zwykłego parafianina. Okazuje się, że ich dopiero co mianowany proboszcz, o. Jerzy Auguścik, po wszystkich przejściach ze „starą kadrą” poprzednika, po ciężkich i wciąż nieskończonych próbach wyprowadzenia spraw w parafii na prostą, gdy jeszcze ucząc się trudnej pracy administratora parafii w Ameryce, zostaje odwołany. <o:p></o:p></span></p> <p class=MsoNormal style='text-align:justify'><span lang=PL style='mso-ansi-language: PL'><span style="mso-spacerun: yes"> </span>Logika tej decyzji nie może być pojęta naturalnym rozumem. Ponad 700 podpisów spłynęło prawie natychmiast do Warszawy, na biurka nowego prowincjała, o. Mirosława Bartosa i członków jego rady prowincjanej. Były to podpisy pod pokornym błagniem o zmianę decyzji i zachowanie budzącego nadzieję na lepszą przyszłość aktualnego proboszcza. Ale jak tu teraz rozwiązać gordyjski węzeł „ojców Mirosławów”? Wszak to ludzkie pojęcie przechodzi, żeby jakaś wspólnota parafialna mogła zmieniać decyzje płynące z franciszkańskich szczytów? Co innego gdy wpływy i naciski przychodzą po cichu, w postaci anonimowych listów lub skrytych intryg, i kiedy jest interes do zrobienia. Wtedy można zachować fasadę „autorytetu”, „szacunku” i „powagi”. Można wtedy robić co dusza zapragnie z nieświadomą niczego gromadką wiernych na dalekiej, emigracyjnej parafii w jakimś tam Bostonie. Kimże oni są?!<o:p></o:p></span></p> <p class=MsoNormal style='text-align:justify'><span lang=PL style='mso-ansi-language: PL'><span style="mso-spacerun: yes"> </span>Nie od dziś wiadomo, że władza deprawuje, przewraca ludziom w słabych głowach i posługujących zmienia w pseudosuwerenów. Zwyrodnienie to dokucza całym społeczeństwom. Na tę straszną chorobę, jakże powszechnie widoczną, zakonnicy franciszkańscy w prowincji warszawskiej, też nie są uodpornieni. Przekonali się o tym wierni z kościoła Polonii bostońskiej w bólu i ze smutkiem. <i>„To kim my dla nich jesteśmy, jeżeli te wszystkie podpisy nic nie znaczą?”</i> pyta zasmucona starsza pani. <i>„Co teraz zrobimy, panie Szymonie?”</i>. Nie otrzymała sensownej odpowiedzi, bo w tej chwili nie ma takiej. Bo w tej chwili można jedynie trzymać się kurczowo prawdy i nie dać się sprowadzić z jej wyboistej drogi, teraz już nie dla siebie tylko, ale też dla tej, jednej z wielu, zagubioych, starszych osób, stawiających pytania osierocone, bez odpowiedzi. Zadają pytania bo od dziesiątek lat ich wiara nie była tak mocno wystawiana na próbę. Zadają pytania bo to ich parafię doprowadzono do stanu rozchwiania powtarzającymi się sensacjami i zaskakującymi zmianami. Oni autentycznie szukają powrotu już choćby tylko do normalności. Zasłużyli sobie na tę normalność u schyłku długiego życia, bardziej niż ktokolwiek. Oni żyją w swojej parafii, to ich Boży Dom, pragną aby był przedmiotem prawdziwej troski. <o:p></o:p></span></p> <p class=MsoNormal style='text-align:justify'><span lang=PL style='mso-ansi-language: PL'><span style="mso-spacerun: yes"> </span>Po trzech miesiącach urzędowania ojciec prowincjał, jak sam stwierdził w telefonicznej rozmowie, był tak zmęczony „trudną bostońską parafią”,<span style="mso-spacerun: yes"> </span>listami i odpowiadaniem na telefony, że jedyne wyjście widział w jeszcze jednej roszadzie na stanowisku głowy parafii. Zastrzegł przy tym, że będzie to ostatnia jego próba rozwiązania problemów, której niepowodzenie oznaczać może tutaj tylko koniec franciszkańskiej posługi. Ale w „trudnej owczarni” zaoczne decyzje, bez solidnego, osobistego rozeznania, bez tak zwanego pasterskiego oka, nie moga chyba liczyć na pozytywny rezultat. Argument ten i zaproszenienie do odwiedzin nie zdały się na nic. Sa „prawdy”<span style="mso-spacerun: yes"> </span>o działaniu zakonu, o których zwykły śmiertelnik nie może wiedzieć. Czy aby św. Franciszek to miał na myśli budując przykładami swoich poświęceń podwaliny wielkiego zakonu? Wszakże dostępne w internecie, kilkusetletnie reguły sa proste i jasne, ale cóż, także bardzo wymagające. Wierni pozostając pod duchową opieką franciszkanów muszą się jednak dziś pogodzić z „tajemniczą” nieodwołalnością zarządzeń franciszkańskich hierarchów.<span style="mso-spacerun: yes"> </span>Czy chociaż wolno im otwarcie wyrażać to co czują?<o:p></o:p></span></p> <p class=MsoNormal style='text-align:justify'><span lang=PL style='mso-ansi-language: PL'><span style="mso-spacerun: yes"> </span>Nawet Bóg zmieniał zdanie pod wpływem próśb Abrahama, ale wiadomo, w Piśmie jedno, a w życiu co innego. Współcześni wierni nie maja takich możliwości jak kiedyś Abraham, no a franciszkański prowincjał to nie miłosierny Bóg. Choć może to i lepiej, bo<span style="mso-spacerun: yes"> </span>także parafia w Bostonie to nie biblijna Sodoma. Pozostaje więc nadzieja.<o:p></o:p></span></p> <p class=MsoNormal><i><span lang=PL style='mso-ansi-language:PL'>„</span></i><i><span lang=PL style='font-size:10.0pt;font-family:Arial;color:#333333;mso-ansi-language: PL'>O Boże, odnów nas i okaż Twe pogodne oblicze, abyśmy doznali zbawienia.”</span></i><span lang=PL style='font-size:10.0pt;font-family:Arial; color:#333333;mso-ansi-language:PL'><br> Księga Psalmów 80:4 / Biblia Tysiąclecia</span><span lang=PL style='mso-ansi-language:PL'><o:p></o:p></span></p> <p class=MsoNormal style='text-align:justify'><span lang=PL style='mso-ansi-language: PL'>Szymon Tolak, Boston, Nowa Anglia, 20 sierpnia 2008<o:p></o:p></span></p> </div> </body> </html>  </div> <bR> <div> Email:</div> <bR> <div> <IMG SRC="00e891f0.jpg" border=0 width="137" height="31" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <I><B>Komentarze:</B></I></div> <bR> <div> <B><U>09.05.08</U></B></div> <div> "Franciszkanska, slepa uliczka z Warszawy do Bostonu" ..., a poprawniej i bardziej prawdziwie, zawistne sciezki tej samej grupy "parafian" trzesacych zyciem parafialnym, jak chlop widlami z gnojem, juz od polowy lat osiemdziesiatych. Ci sami ludzie, i to juz od dwudziestu pieciu lat, wieszaja sie zakonnej sutanny kolejnych proboszczow w celu dopelnienia swoich prywatnych interesow. Jedni dla korzysci materialnych, drudzy dla pokazania sie na piedestale, a jeszcze inni aby dowartosciowac sie poprzez poprawe swojego mizernego wizerunku w herarchii spolecznej polskich emigrantow skupionych wokol parafii Matki Boskiej Czestochowskiej. Juz w pierwsza niedziele (31. sierpnia) po trzytygodniowym pobycie w Polsce, czekala na mnie po mszy swietej tlusta gazetka koscielna, tlusta "wkladka" Rady Parafialnej z frontalnym atakiem na poprzedniego proboszcza jako narzedzia w obronie odwolanego z probostwa o. Jerzego A. O co tutay chodzi? Wiadomo! Chodzi o prywatne interesy atakujacych, a nie o wspolne dobro calej Parafii. Moge sie tylko domyslac co chca wygrac poszczegolni czlonkowie Rady Parafialnej i ich poplecznicy na pozostaniu o. Jerzego. I tak dla przykladu, tajemnica polyszynela jest, ze czlonek rady Parafialnej, pan P. szykuje sie na dyrektora Centrum Jana Pawla II, ktore to postanowil sobie wybudowac obecny wlodarz parafii. </div> <div> Nigdy, tak jak wielu innych uczciwych parafian, nie trzymalem sie klamki drzwii plebanii zamieszkalej przez kolejnych proboszczow-administratorow naznaczanych przez przelozonych Zakonu Franciszkanow i aprobowanych przez tutejsze arcybiskupstwo bostonskie. Nie jestem po stronie o. Miroslawa P. ani tez o. Jerzego A. Malwersacja, czy tez przyswojenie sobie, $70,000 to afera szyta gruba nitka. A czy obecny proboszcz jest krysztalowy? Pewnie nie. Zostawmy osadek Bogu i szanujmy decyzje ich przelozonych, tych zakonnych i tych diecezjalnych. Jestem tylko za sprawiedliwoscia, otwartoscia w zyciu parafialnym, spokojem dla parafian i za komfortem pracy kolejnych posterzy parafialnnych. A i dobra opinia Parafii w Zakonie Franciszkanskim i u zwierzchnikow Arcydiecezji Bostonskiej tez sie powinna liczyc. I za tym, aby ta parafia sluzyla nam i naszym dzieciom przez dlugie, dlugie lata, a na co sie nie zanosi. Jak tak dalej pojdzie, to wkrotce podjeta bedzie decyzja o zamknieciu ... . A powodow ku temu jest wiele, nie tylko tych poruszonych powyzej ..., ale takich bardziej zmaterializowanych ... . </div> <div> Wyjscie z obecnej sytuacji i nadzieja na przyszlosc to odsuniecie od zycia parafialnego (nie mylic z religijnym) wszystkich tych o ktorych byla mowa na wstepie, wlacznie z obecna Rada Parafialna, ktora poza tem, ze ma stare twarze, to jeszcze na dodatek, zostala wybrana z pomoca swiadomie okreslonych manipulatorow. </div> <div> Szczesc Boze,</div> <div> (<I>podpisane imieniem i nazwiskiem. Dziekuje - S.T.</I>)</div> <bR> <div> <I><B>Odpowiedz</B></I><B>:</B></div> <div>   <I>Szanowny Panie, dziekuje za poswiecony czas i ciekawy punkt widzenia. Nie w pelni sie z nim zgadzam. Rzeczywiscie w naszej parafii sa, nazwijmy to "grupy przewodnie", ale tak jest w kazdej spolecznosci. Chodzi o to by te grupy mialy zawsze czyste rece, a to jest mozliwe gdy sprawy w parafii i wszystkie dzialania beda jawne, otwarte dla wszystkich. Najbardziej zabojcza jest biernosc i przygladanie sie z boku, a pozniej utyskiwanie, ze cos sie stalo przez innych, bo "ja nic nie zrobilem". Lepiej juz dzialac i popelniac uczciwe bledy. Uczciwosc gwarantuje, ze jestesmy gotowi na poprawe i zrobienie czegos drugi raz lepiej.</I></div> <div> <I>   Jesli chodzi o bardziej szczegolwe fragmenty Pana komentarza, to ciekaw jestem tych "grubych nici" afery z o. Miroslawem.Czy Pan cos wie, czy jest to tylko usprawiedliwinie dla biernosci? Takze zarzut, ze o. Jerzy nie jest krysztalowy nie ma dla mnie wiele sensu, bo kto z nas jest krysztalowy? O. Jerzy ma swoje wady, jak kazdy z nas. Trzeba pomagac mu je przezwyciezac i byc razem po stronie dobra. Zgadzam sie, ze trzeba odsunac ludzi falszywych od wplywu na losy parafii, ale kto to ma zrobic?</I></div> <div> <I>Z powazaniem, Szymon Tolak</I></div> <bR> <div> <B><U>09.06.08</U></B></div> <div> Nie umiem pisac ladnie, napisze jak potrafie, chcialabym wiedziec czy osoba, ktora tak z dezaprobata wyraza sie o bardzo tlustym biuletynie z ostatniej niedzieli zrobila cokolwiek aby poprawic, pomoc lub zmienic cokolwiek w zyciu parafialnym. Z listu wynika ze jest tylko biernym obserwatorem, naprawde najlatwiej jest krytykowac a najwygodniej nic nie robic i miec za zle. Z taka postawa nigdy do niczego nie dojdziemy, napewno lepiej jest nawet potykajac sie dazyc do celu. Popatrzmy na malca ktory uczy sie chodzic ile razy przewraca sie ale wstaje z placzem lub bez i probuje dalej tak dluga az sie nauczy. Mysle ze bardzo dobrze byloby wlaczyc sie w zycie parafialne nikoniecznie kazdy ale wiekszosc niech zrobi chocby cos malego, bodaj przeniesie kilka krzesel po dozynkach to juz bedzie i lepiej i piekniej w parafi i nie trzeba bedzie wygladac stabilizacji, bo sami ja wypracujemy. Nikt nam niczego nie da sami parafianie musza wypracowac i spokoj i dobro. Z calym szacunkiem</div> <div> (<I>podpisane imieniem i nazwiskiem. Dziekuje - S.T.</I>)</div> <bR> <div> <B><U>09.06.08</U></B></div> <div> Cytat, ktorym sie Pan posluzyl wypowiedziany przez sp. Ks. J.Popieluszke zostal przez Pana opacznie odebrany, nie rozumie Pan jego slow, a szkoda. Pan studiowal teologie i filozofie, a to od Pana wymaga wiecej kultury i szacunku dla drugiego czlowieka. Natomiast Pana felieton to stek klamstw i szykan . Zamiast dociec prawdy, zjednoczyl sie Pan z grupa ludzi, ktora jest solidarna w swej „ nienawisci”, kto glosniej warknie ten ma racje , a ten kto ma odmienne zdanie to: wrog, zlodziej i wichrzyciel.Tak powazne osczerstwo zawarte w Pana artykule w stosunku do o. Podymniaka i o.Prowincjala Bartosa ,stawia Pana w jednym szeregu z krzykaczami. Czy zna Pan ten prawdziwa prawde,? aby w tej sprawie wydawac taka opinie.</div> <div> Kodeks Prawa Kanonicznego,ktorego Pan tak szczodrze i wszedzie uzywa podpierajac sie jego paragrafami jest czesto przez Pana nie zrozumialy, jest Pan po prostu ignorantem.Warto nad tym popracowac.Dlatego popieram osobe , ktora jako pierwsza trafnie ocenila sytuacje w naszej parafi.</div> <div> (<I>podpisane imieniem i nazwiskiem. Dziekuje - S.T.</I>)</div> <bR> <div> <B>Odpowiedz:</B></div> <div> <I>Szanowny Panie, na poczatek male sprostowanie, studiowalem filozofie, ale nie teologie. Moje studia pozwalaja mi odrozniac konkretne argumenty od epitetow. Chce takze pomoc Panu choc troszke w tej kwestii. Zgadzam sie, ze moje rozumienie wspanialej wypowiedzi sp. ks. Jerzego Popieluszki jest specyficzne dla mnie, ale tez nie jest ono odosobnione. Jezeli widzi Pan, gdzies "opacznosc" to nalezy mi sie od Pana korekta, poznanie panskiego, wlasciwego rozumienia, a nie pretensja bez uzasadnien. W zasadzie wszystko co Pan pisze w sposob bardzo emocjonalny wymaga uzasadnienia, dlatego na tym pozwole sobie skonczyc. Pozdrawiam,</I></div> <div> <I>Szymon Tolak</I></div> <bR> <div> <B><U>09.06.08</U></B></div> <div> Uszanowanie Panie Szymonie! </div> <div> Dziekuje za zamieszczenie mojego komentarza do Panskiego tekstu - "Franciszkanska, slepa uliczka z Warszawy do Bostonu". </div> <div> Mowi to dobrze o Panskim pluaryzmie, podatnosci na argumenty i otwartosci na pomoc z "zewnatrz" w wysilku ku opanowaniu i poprawe ciezko chorej sytuacji wytworzonej, w najwiekszym stopniu, przez nieodpowiedzialne i socjalnie zdegenerowane waskie grupki parafian, a raczej pseudoparafian, w naszej polskiej parafii Matki Boskiej Czestochowskiej w Poludniowym Bostonie. </div> <div> Moja, wspomniana przez Pana, biernosc wynika nie z mojego usposobienia, ale z faktycznego, negatywnego doswiadczenia nabytego z kontakow z ludzmi o prymitywnym i samouwielbiajacym charakterze "krecacymi" sie wokol parafii i kolejnych proboszczow, od lat. Odsunalem sie na bok, tak jak wielu innych - mi podobnych, a "nawiedzeni" nowoprzybylscy, o uzurpatorskich ciagnotkach i bez wizji wspolnego dobra Parafii i spolecznosci parafialnej, przewazyli i "wzieli gore" chwytajac ster parafialnego zycia w swoje rece. Chwytali sie wszystkiego, lacznie z perfidna intriga, aby dopiac wlasnych plytkich celow bez wzgledu na cene placona przez ogol. Dzisiejszy rozklad moralny, religijny i duszpasterski parafii to owoc ich wieloletniej "tworczej"pracy. </div> <div> Tak, rzeczywiscie, mam pewne praktyczne pomysly (poza tymi o ktorych pisalem w pierwszym komentarzu) ku opanowaniu, kontroli i poprawie zycia parafialnego w naszym religijnym srodowisku katolikow zrzeszonych w kosciele parafialnym Our lady of Czestochowa w Bostonie. Nie wszystko jest zle. Trzeba tylko wyzbyc sie zabojczego, falszywego zacietrzewienia, pozbyc sie nieprawych ludzi, poprawic co zle ... i przyszlosc moze byc duzo lepsza i jasniejsza. Zglaszam sie na ochotnika! </div> <div> I jeszcze jedno. Przychodzilem na niedzielna msze swieta nie dla o. Miroslawa P., a teraz przychodze nie dla oo. Jerzego A. i Wieslawa C., a w celu zaspokojenia wlasnej potrzeby religijnej, i w celebrujacym msze swieta kaplanie widze zupelnie kogos innego niz wyzej wymienieni zakonnicy. Dlatego tez nie trzymam strony ani o. M. ani o. J. Oni odpowiadaja za uczynki swojejo zycia i bledy w posludze kaplanskiej przed Kims zupelnie innym, i nie z tego swiata. </div> <div> Gdy znajde dluzsza chwile czasu, przedstawie moje szczegolowe propozycje co do uzdrowienia i rozpogodzenia zycia parafialnego. </div> <div> Bardzo prosze o zamieszczenie mojego pelnego imienia i nazwiska oraz adresu i komunikatorow (e-mail, telefon) pod moim pierwszym komentarzem (juz opublikowanym - dziekuje!) i opublikowanie tego listu z podpisem jak ponizej. </div> <div> Serdecznie pozdrawiam, </div> <div> Wiesiek Wierzbowski </div> <div> Quincy, Massachusetts </div> <div> <U>wes.wjw@gmail.com</U><FONT SIZE="3" COLOR="#000000" FACE="Arial" > </FONT></div> <div> 617 828-1934 </div> <bR> <bR> <div> <I>_________________________________________________</I></div> <div> <I>Wszystkie wypowiedzi prezentowane na tej stronie musza byc zaopatrzone w imie i nazwisko, oraz znany autorowi strony kontakt. Osoby piszace moga liczyc na ujawnienie swoich personaliow wylacznie po wyrazeniu takiego zyczenia pisemnie. ST</I></div> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> <bR> </td> </tr></table></body>